انتقاد تند مدیرمسئول سابق کیهان از مهتر مرزوبوم علمیه | آیت الله اعرافی چه گفته بود؟

به گزارش همشهری آنلاین بوسیله نقل از شرق، «آیت الله علیرضا اعرافی، رئیس حوزه های علمیه کشور، عضو فقهای شورای نگهبان، امام جمعه قم و تنه شورای عالی انقلاب فرهنگی اخیرا گفته بود «حوزه باید پاسخ گوی هفت میلیارد بشر باشد؛ نمی توان پس ازآن از تحولات جهان کار کرد؛ بلکه باید قبل از آن برنامه ریزی های لازم را انجام عدالت».

نصیری را در حالی باجناق حسین شریعتمداری می دانستند که اخیرا مواضع متفاوتی از او دیده می شود. چندی پیش هم به مناسبت بیست وپنجمین سالروز درگذشت مهراز مهدی بازرگان، فاتحه وزیر اقبال موقت نهضت اسلامی و از پیشگامان روشنگری دینی داخل تاریخ معاصر، در بدوی توییت خویشتن اذعان کرد: «احساس می کنم در تمام این سال ها در نقد نظریه و معرفتی او جانب داد را پاسداری نکرده ایم». وقتی بی قراری اعتراضات اصولگرایان به او بابت این موضع گیری شدت گرفت، دوباره نوشت: «تو مورد بازرگان بسیاری از ما انقلابیون، ناخشنودی خود را از مواضع سیاسی آن مرحوم به اصل دیانت و همه باورهای دینی او پراکندن دادیم و من پهلو این باورم که دچار بزه و بی انصافی شدیم و از این بابت باید طلب اغماض و بخشش کنیم».

او اکنون درون واکنش به آن سخنان رئیس حوزه علمیه قم اندوه نوشته است:

«۱. این گونه دست افزار زدن از مصادیق اغراق و غلو گویی غیرمنطقی است که در امر طریقت و مقدسات زیانبارتر از عرصه های دیگر است. آیا واقعا حوزه ما سرشار از پاسخ های متقن و منقح و علمی برای مشکلات مردمی و دنیاست؟ ما که درون پیش پاافتاده ترین مسائل فقهی خویشتن متشابه وقت نماز صبح تا اساسی ترین مساله کلامی و فلسفی مان یعنی توحید، اختلافات در حد نفاق و تناقض داریم؟ و البته همان نعوظ که داخل کتاب «عصر حیرت» توضیح داده ام چنین اختلافات و تحیرهای نظری و فقهی و کلامی از متاع عصر غیبت و شرایط عدم دسترسی بوسیله هادی و انفصال الخطاب امام است که لازم است فقها و عالمان شیعی پیوسته متذکر این امر باشند و از بلندپروازی های ارامش گرانه و مخرب پهلو حذر باشند.

 ۲. مابه ازای نظری ما در قبال شعارها و ادعاهایمان برای نمایش بوسیله دنیا چیست؟ کشوری انباشته از مشکلات عدیده اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی و سیاسی و… با قوای سه گانه ای دربند انقراض های اساسی ایده ای و ساختاری و مدیریتی و انضباطی و …؟ کشوری دستگیر دوقطبی های مزمن فرساینده و ویرانگر اجتماعی و دیپلماتیک با کاهش حضور مردم در میدان انتخابات و سطوح بالای طلاق و اعتیاد و کاهش زاد و ولد و بیکاری و فقر و تورم لجام گسیخته و شکاف طبقاتی و دستگیر تو چنبره اژدهای هفت قانون هیاهو و چپاول بیت المال و مسئولان اشرافی و…؟ البته این دست افزار به معنای انکار نقاط قوت و دستاوردهای جمهوری اسلامی نیست اما بوسیله نظرم این حجم از دستاوردها و نقاط جیره هنوز به سطحی نرسیده که با اتکای به آن بتوان بوسیله جهان فخر فروخت و ادعای ام القری بودن نه عزب برای جهان تشیع و جهان اسلام که بخاطر کل جهان و انسانیت را کرد! 

۳. رله اصل انتظار و مهدویت و فغان های تاریخی شیعه در دعای باز کردن و ندبه و هزاران آیه و روایت در این موضوع، در این سنخ نگاه که این حرمت اعتمادبه لمحه در طرح وعده تمدن سازی و اصلاح عالم پیش از ظهور و یا مقدمه ظهور دارد (که البته تجلی متوقف بر چنین اصلاحات بلندپروازانه ای نیست)، کجاست؟ 

۴. بوسیله نظرم خال قوت اغلب مسئولان جمهوری اسلامی به خصوص روحانیون و حوزویان آنها تو فن خطابه و عبارت پردازی و بلیغ گویی، از جمله عوامل ضعف ها و افت ها داخل تمام سال های پس از نهضت بوده است چه آن که این توانایی، امر را به خشکی امدن آنان مشتبه کرده و احساس می کنند که با سخندانی و خطبه (به خصوص وقتی بوسیله زیور طبع و پخش و ارائه در رسانه های مکتوب و صوتی و تصویری آراسته می شود) مسائل و امور جامعه، تمشیت و محلول وفصل و رضایت عامه جلب می شود، درحالی که معین است وقتی درون مقام حرف قوی و در مقام ارتکاب ضعیف باشیم خویشتن از اسباب تضعیف و ادبار ملک است».